وبلاگ کشاورزی و دامپروری
 
پيوندهای روزانه

بیماری آنفلوانزای طیوریکی از بیماریهای واگیردار تنفسی ویروسی طیور است که دارای قدرت انتشار سریع می باشد.عامل آن ،ویروسی متعلق به خانواده اورتومیکسوویروسهامی باشد وهمه انواع آن در طیور ، متعلق به تیپ A ویروس آنفلوانزا است.از آنجائیکهماده ژنتـــیکی (RNA) این ویروس دارای ۸ قطعه جداگــــانه می باشد ، لذاخیلی سریع خاصیت پادگنی خود را تغییر می دهد و موجب می گردد تا جوجه یاگلهای که به تازگی از بیماری آنفلوانزا بهبود یافته مجددا به نوع جدیدی ازویروس آنفلوانزا مبتلا گردد.


بیماری آنفلوانزای طیور

بیماری آنفلوانزای طیوریکی از بیماریهای واگیردار تنفسی ویروسی طیور است که دارای قدرت انتشار سریع می باشد.عامل آن ،ویروسی متعلق به خانواده اورتومیکسوویروسهامی باشد وهمه انواع آن در طیور ، متعلق به تیپ A ویروس آنفلوانزا است.از آنجائیکهماده ژنتـــیکی (RNA) این ویروس دارای ۸ قطعه جداگــــانه می باشد ، لذاخیلی سریع خاصیت پادگنی خود را تغییر می دهد و موجب می گردد تا جوجه یاگلهای که به تازگی از بیماری آنفلوانزا بهبود یافته مجددا به نوع جدیدی ازویروس آنفلوانزا مبتلا گردد

 

.
دو نوع پروتئین اصلی H و N روی سطح این ویروسوجود دارد.پروتئین H دارای ۱۵ تحت سروتیپ مختلف و پروتئین N دارای ۹ تحتسروتیپ متفاوت می باشد.پروتئین H درخاصیت پادگنی و قدرت بیماریزایی ویروسآنفلوانزا نقش اصلی را ایفا می کند و چنانچه ویروس آنفلوانزایی متعلق بهتحت سروتیپ هایی H5یاH7 جدا شود ، لازم است که هرچه سریع تر به مراجعمربوط گزارش گردد.علت این امر تعلق داشتن همه ویروسهای فوق حاد آنفلوانزایطیور به این دو تحت سروتیپ است ، هر چند که ویروس جدا شده بیماریزاییشدیدی نداشته باشد ولی باید در نظر داشت که ویروس آنفلوانزا می تواند خیلیسریع ماهیت پادگنیش را تغییر داده و به صورت فوق حاد در آید. ویروس آنفلوانزا از انواع ماکیان ، بوقلمون ، بلدرچین ،قرقاول شترمرغ ، مینا ، طوطی ، سار ، مرغابی ، غاز و سایر پرندگان آبزیجدا شده است ولی در ماکیان و بوقلمون بیشترین خسارت و تلفات را ایجاد میکند. دوره کمون بیماری در یک پرنده بین چندساعت تا ۳ روز و در یک گله تا ۱۴ روز است.دوره کمون به میزان آلودگیویروسی ، راه عفونت ، گونه پرنده مبتلا و قدرت بیماریزایی ویروس بستگیدارد.

نحوه انتقال بیماری :

 

 پرندگان آبزی (همچون اردک ، مرغابی و . . . )بعنوان مخـــــــزن اینبیماری در طبیعت معرفی شده اند و عقیده بر این است که مرغابی های اهلینسبت به ابتلا به فرم درمانگاهی فوق حاد آنفلوانزا مقاوم می باشند.البتهاین پرنده ها به ویروس آنفلوانزا مبتلا می شوند و باعث پخش آن در محیط نیزمی گردند. اشخاص مختلفبا تماس با پرنده های مریض ، تجهیزات آلوده موجود در مرغداریها ، ماشینهای حمل و نقل ، آب و دان آلوده ، پرندگان وحشی ، موش و حشرات می توانندبه طور مکانیکی ویروس آنفلوانزا را بین مرغداریها منتقل کرده و موجببیماری گردند.حتی شانه تخم مرغ می تواند نقش مهمی در بیماری داشتهباشد.زیرا وجود ویروس در سطح پوسته تخم پرندگان آلوده نیز به اثبات رسیدهاست.البته امکان انتقال عمودی یا به عبارتی انتقال بیماری از مادر به جوجهبرای این بیماری وجود ندارد ، چرا که جنین آلوده ، قبل از تولید از بین میرود. ویروس به تعداد زیاد از طریق ترشحات چشم و بینی و دستگاه گوارش،مدفوع ، پرنده بیمار ، در محیط پخش می شود و توسط مواد آلی در محیط حفظ میگردد.

علائم بیماری :

 

عوارض درمانگاهی حاصل از ابتلا به ویروس آنفلوانزا به سویه ویروس ،گونه و سن پرنده های مبتلا و وضعیت ایمنی آنها علیه بیماری آنفلوانزا وسایر بیماریها مانند کلی باسیلوز ، نیوکاسل ، مایکوپلاسموز و عوامل فیزیکوشیمیایی مانند گرد و غبار ، آمونیاک و . . . بستگی دارد. بطور کلیویروس آنفلوانزا ، پرندگان وحشی را ، بدون عوارض مشخص ، مبتلا می سازد.علائمبیماری ممکن است در دستگاه تنفس ، گوارش ،  تناسلی یا عصبی مشاده گردد.عوارضبیماری عبارتند از کاهش اشتها ، ضعف ، کاهش سرزندگی ، افزایش کرچی ، کاهشتولید ، کاهش جوجه در آوری و نطفه داری ، عوارض خفیف تا شدید تنفسی شاملسرفه ، عطسه ، خرخر ، افزایش اشک و التهاب ملتحمه چشم ، تورم سینوس ، جمعشدن جوجه ها به دور یکدیگر ، ژولیدگی پرها ، خیز (ادم) سروصورت ، تیرگیتاج و ریش همراه وزیکول و زخم بر روی آن ، تیرگی پوست نواحی بدون پر بدن ،اسهال ، عوارض عصبی مانند لرزش و تکا ن دادن سر .در برخی موارد دورهبیماری خیلی سریع بوده و پرنده ها بدون نشان دادن عارضه مشخص تلف می شوند. میزان تلفات در فرم فوق حاد بیماری در حدود ۱۰۰ درصد و در فرم حاد آن درحدود ۳۰ الی ۴۰ درصد می باشد ولی در اشکال خفیف تلفات مشاهده نمی گردد. احتمال وجود سایرعفونتهای ثانویه که موجب افزایش تلفات می شود نیز مطرح است.

 عوارض کالبدگشایی :

 در موارد خفیف بیماری شامل ترشحات کاتارال و فیبرینی و یا چرکی درسینوس ها و نای می باشد.گاهی ممکن است ادم و ترشحات سروزی و حتی لخته هایچرک پنیری در سینوس ها و نای نیز مشاهده گردد.همچنین امکان دارد کیسه هایهوایی ضخیم شده و ترشحات چرکی پنیری یا فیبرینی در آنها مشاهده شود.گاهیپریتونیت فیبرینی یا کاتارال و تخم شکستگی مشاهده می گردد.معمولا درمرغهای بالغ در حال تولید ، ترشحات اکسودایی در مجرای تخم همراه با پارگیفولیکولهای تخمدان به وقوع می پیوندد.در موارد عفونت با ویروسهای دارایحدت زیاد ، ممکن است به علت مرگ سریع پرنده بر روی لاشه جراحات خاصیمشاهده نشود.در عین حال اغلب موارد عوارضی چون پرخونی ، خونریزی و ترشحاتترانسودایی داخل نای دیده می شود.تورم و ادم سر ، صورت و ، سینوس ها ،تیرگی ، پرخونی و گاهی خونریزی روی تاج و ریش ، پرخونی روی ساق پا ، نقاطنکروز و خونریزی روی کبد ، طحال ، کلیه ها ، ریه و سطوح سروزی نیز ازجراحات قابل مشاهده است.

پیشگیری :

خوشبختانه ویروس آنفلوانزا جزء ویروسهای نسبتا حساس می باشد و باانواع ضد عفونی کننده های حلال چربی ، خنثی میگردد.برای ضدعفونی کردن میتوان از انواع دترجنت ها (شوینده ها)، فرمالین ، بتاپروپیولاکتون ، عواملاکسید کننده ، اسیدهای رقیق ، اتر ، سدیم دودسیل سولفات و یونهای آمونیماستفاده کرد.این ویروس در دمای ۲۲ درجه سانتیگراد به مدت ۴ روز و در صفردرجه به مدت ۳۰ روز در محیط مرطوب (آب) زنده می ماند.اصولا ویروسآنفلوانزا نسبت به حرارت ، اسیدیته بالا یا پایین ، شرایط محیطی غیرایزوتونیک و خشکی حساس بوده و به سرعت از بین می رود. هنگامیکه مرغداری بهویروس آنفلوانزا آلوده می شود ، پس از حذف پرنده ها (بدنبال سیاست حذف گلهیا پایان عمر اقتصادی گله) باید چند روز دمای سالن ها را افزایش داد.سپسمتعاقب شستشوی دیوارها با مواد شوینده ، بستر سالن را جمع آوری نمود.درمرحله بعد باید مرغداری توسط هیپوکلریت سدیم یا فرمالین ضدعفونی شود. ویروس آنفلوانزا در شرایط سرد و مرطوب برای مدت طولانی تری در محیط باقیمی ماند.بعنوان مثال در فــــصل زمستان بعد از ۱۰۵ روز ویروس عفونت زایآنفلـــــوانزا را از بستر آلوده جدا کرده اند.ویروس آنفلوانزا خاصیتعفونت زایی خود را در دمای ۴ درجه سانتیگراد تا ۷ روز در داخل مدفوع حفظمی کند.جهت کاهش آلودگی بستر و قبل از حمل آن به خارج از مرغداری بهتر استآن را دپو کرده (روی هم جمع کرده)و با نایلون بپوشانند تا در اثر تخمیر ،دمای آن بالا برود و ویروس غیر فعال شود.در زمان حضور پرندگان آلوده ،ویروس آنفلوانزا از آب نیز جدا می شود ولی با رفتن پرنده ها ،ویروس نیز در آب از بین می رود .

 برای پیشگیری و کنترل بیماریباید از برخورد پرنده های وحشی – خصوصا پرندگان آبزی که به تناوب ویروسرا در مدفوعشان دفع می کنند – با پرنده های پرورشی جلوگیری نمود. رعایت شرایط قرنطینه مرغداری باید بطور کامل رعایت شود. مهم ترین راه مبارزه با آنفلوانزابکاربردن مدیریت صحیح و تصمیم گیری مناسب می باشد.در صورتیکه اولین موردمثبت بیماری مشاهده گردد و بیماری در مناطق وسیعی انتشار نیافته باشد ،بهترین راه مبارزه کشتار جمعی طیور در محل مرغداری و دفن آنها است.بایدتوجه داشت انتقال پرندگان آلوده ، به نقطه دیگر جهت کشتار (به عبارتی دیگرکشتارگاه) به هیچ وجه صحیح نمی باشد و آلودگی را در منطقه پخش می کند.بعداز حذف مرغها باید کلیه لوازم و تجهیزات سالن ها و دیوارها را با مواد پاککننده (دترجنت) شستشو داد.در مرحله بعد ضدعفونی کامل مرغداری و خالینگهداشتن آن بمدت ۳ الی ۴ هفته الزامی می باشد.در طی این مدت باید شرایطقرنطینه در اطراف مرغداری و رفت و آمد به داخل آن رعایت شود.می توان جهتاطمینان از پا ک شدن مرغداری ، چند جوجه حساسرا بداخل سالن رها نمودو پس از گذشت ۳ تا ۴ هفته چنانچه آنها از نظر سرمی و دفع ویروس منفی بودند، از پاک بودن مرغداری اطمینان حاصل کرد. در صورتیکه سیاست واکسیناسیونوجود داشته باشد و واکسن از سویه آنفلوانزای موجود در منطقه تهیه شده باشد، باید برای دوره پرورش بعدی جوجه ها ، آنها را واکسینه کرد.در برخی ازواگیریهای آنفلوانزا در جهان ، واکسن کشته تهیه گردیده و با موفقیتاستفاده شده است.به هیچ وجه استفاده از واکسن زنده یا آلوده کردن کنترلشده جوجه ها با ویروس بیماریزای آنفلوانزا در سنین دارای حساسیت کمتر(دوران پرورش گله مادر یا تخمگذار) توصیه نمی شود.علت اصلی این محدودیت ،امکان بوجود آمدن سویه های جدید آنفلوانزا از ویروس زنده آن میباشد. و نیز احتمال انتقال به سایر طیور غیر واکسینه یا سایرحیوانات و انسان و بروز بیماری در آنها نیز وجود دارد.از آنجائیکه بههنگام واگیری با سویه های فوق حاد آنفلوانزا هدف ریشه کنی بیماری می باشد، استفاده از واکسن توصیه نمی شود.زیرا با مصرف واکسن میزان تلفات وخسارات ناشی از بیماری آنفلوانزا کاهش می یابد ولی پرنده های ایمن شده درهنگام آلودگی با ویروس بیماریزای آنفلوانزا ، دچار عفونت شده و بدون بروزعوارض درمانگاهی ، ویروس بیماریزا را در محیط پخش می کنند.واکسیناسیون باواکسن کشته موجب کاهش شدت بیماری و قدرت انتشار ویروس در گله می گردد ولیدر عین حال در گله واکسینه نمی توان ویروس بیماریزا را از میان پرندگانحذف نمود. ساختن واکسن روغنی مستلزم صرف هزینه زیاد بوده و در صورتیکهسویه ویروس آنفلوانزا دچار تغییرات پادگنی شود ، باید بلافاصله واکسن کشتهجدید تولید شود. اعمال دقیق نکات بهداشتی وافزایش تامین آن در سطح مزرعه، جلوگیری از تردد افراد متفرقه به داخلمزرعه، ضد عفونی کردن آب آشامیدنی، ضد عفونی کردن خودروهای حمل دان وتجهیزات هنگام ورود به مزرعه به کمک دستگاه سم پاش و عبور آن از داخلحوضچه ضدعفونی از راهای موثر جلوگیری از ورود بیماری است.
استفاده از لباس کارکامل (کلاه، شلوار و بلوز، دکمه و ماسک) برای کلیهافراد شاغل و یا بازدید کننده، گرفتن دوش برای کلیه نفرات قبل از ورود بهسالنهای پرورش به هنگام اتمام کار روزانه، استفاده از حوضچه ضدعفونی قبلاز ورود به سالن، معدوم کردن صحیح تلفات در پایان هر روز (سوزاندن یا دفنکردن لاشه‌ها در عمق زمین با رعایت ضوابط)، خودداری از جابجایی دان و مواداولیه آن از یک مرغداری به مرغداری دیگر و یا از محل آلوده به محل پاک وخرید دان و مواد اولیه آن از مراکز معتبر و تابع ضوابط بهداشتی از راههایموثر پیشگیری است.
درمان :

بیماری درمان ندارد .


 

 

[ چهارشنبه ٢٠ دی ،۱۳٩۱ ] [ ٦:٠٧ ‎ب.ظ ] [ مجتبی محمدیان رباطی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

دانشجوی مهندسی تولیدات دامی
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب
صدایاب
.

صدایاب .

(function() { var po = document.createElement('script'); po.type = 'text/javascript'; po.async = true; po.src = 'https://apis.google.com/js/plusone.js'; var s = document.getElementsByTagName('script')[0]; s.parentNode.insertBefore(po, s); })();

بک لینک طراحی سایت